Verslag van onze reis naar Schotland van dinsdag 9 t/m zondag 21 juni 2009

Deze vakantie hadden Fons en ik al zo'n 4 jaar geleden bedacht als viering van ons 40-jarig huwelijksfeest in februari 2009. Bij een etentje ter gelegenheid van ons wettelijk huwelijk op 6 augustus 2008 hebben we de kids verteld van onze plannen om samen met hun naar Schotland te gaan. Dat bericht werd zeer enthousiast ontvangen.

Het idee voor deze reis bestond al ruim 20 jaar toen (ik denk bij een sinterklaas- of kerstviering) het idee geopperd werd om ooit samen nog eens een whiskytour te doen in Schotland.

Klik op de foto's om te vergroten. Er staan enkele lichtelijk "pikante" foto's tussen van de zonen die ze wel erg grappig vonden, maar gelukkig er is "niks" te zien.

Dinsdag 9 juni 2009

Samen met René vertrekken we richting Medemblik om Eric op te halen en rijden vervolgens naar IJmuiden om daar met de boot naar Newcastle te varen. De bagage van Eric en René bestaat uit een weekendtas vol kledingen zonder reserveschoenen en te weinig sokken. Wel hebben ze allebei een flinke tas vol snoep, koek, bierworstjes etc., want je mocht maar eens honger krijgen onderweg (!)

Vanuit IJmuiden varen we ongeveer 500 mijl op een groot luxe schip (geschikt voor 650 auto's en 1500 personen) en voorzien van verschillende uitgaansgelegenheden met livemuziek, restaurants, een casino en gokhal, en natuurlijk allerlei winkeltjes. Nadat we onze hut 958 toegewezen hebben gekregen (voorzien van douche, toilet, wastafel, 4 bedden, nootjes en een gevulde minibar die we gratis mogen plunderen) beginnen we, om de vakantie echt te starten, met een flinke pot bier en een glas wijn in de lounge, waar we bediend worden door een heel opgewekte ober. Om een of andere reden noemt hij Eric direct Jonathan en Fons en mij Papa and Mama-manager (waarschijnijk omdat wij de portemonnee beheren). Na het uitgebreide buffet verkennen we de diverse bars etc. Om 12 uur gaan wij naar bed en the kids blijven nog een uur langer feesten. De mannen slapen prima en "moeders" waakt over hen, want die is redelijk slapeloos. Er is gelukkig heel weinig deining van het schip. 's Morgens om half 8 is het reveille en maken we ons gereed voor het ontbijt en vertrek.

Woensdag 10 juni 2009

Na aankomst in Newcastle maken we de lange tocht van ruim 300 km naar Oban, een toeristisch stadje aan de westkust van Schotland. Onderweg stoppen we bij Loch Lomond voor de lunch op het terras.
Op een korte maar stevige regenbui na blijft het droog en lichtbewolkt/zonnig, ca 16°C. Aangekomen in Oban checken we in bij het hotel dat pal aan de waterkant is gelegen en lopen daarna het centrum in voor een lekkere neut in een Schotse pub, waarna we weer naar het hotel gaan om daar te eten.

Donderdag 11 juni 2009

Na het Schotse (dus vette) ontbijt lopen we naar het centrum om het stadje verder te verkennen en maken een stevige klim naar het namaak-Colloseum dat boven op een berg staat. De klimpartij is zeer de moeite waard want we worden beloond met een schitterend uitzicht over Oban en het loch.

Weer beneden aanbeland is het tijd voor koffie op een van de zeer schaarse terrassen (dat komt volgens ons omdat het weer in Schotland normaal gesproken erg regenachtig is). Vervolgens rijden we naar het 75 km. verderop gelegen legendarische Fort William, waar ook de film Braveheart is opgenomen. Het is een erg toeristisch stadje maar van Braveheart-herinneringen is niks terug te vinden. De rit is echter heel erg mooi langs de verschillende lochs. Op de terugweg maken we een pitstop bij het Loch Lhynne en kunnen alweer genieten op een terras van het mooie uitzicht. 's Avonds lopen we opnieuw naar het dorp (we komen zo wel aan onze kilometers) en eten in een uitstekend restaurant waarna er door de mannen een potje poolbiljart gespeeld wordt in een pub. Dan gaan we nog naar een pub waar sing a song writers hun kunsten vertonen. Eric en René blijven nog wat langer daar en wij gaan terug naar het hotel. René treedt in die pub nog op met een geleende gitaar en een Schots vrouwtje, die de zang voor haar rekening neemt. Dit doet hij overigens pas na zich met enkele glazen whisky moed ingedronken te hebben.

Vrijdag 12 juni 2009

Vandaag gaan we naar het Scottish Sea Life Sanctuary, een soort Dolfinarium Harderwijk maar dan véééél kleiner. Er zijn welgeteld 2 otters, 2 zeehondjes en een groot aquarium. Binnen anderhalf uur staan we weer buiten. Terug in Oban gaan we weer te voet naar het centrum, voor de lunch en wat boodschappen voor René. Dan een terrasje, want het weer is opnieuw erg goed, waarna we voor een rondleiding naar de Oban whiskydistilleerderij gaan. Om 4 uur zijn we terug in het hotel en gaan een poosje uitrusten. 's Avonds gaan we weer in hetzelfde restaurant als gisteren en een beetje op tijd naar bed, want morgen hebben we weer een reisdag.

Zaterdag 13 juni 2009

's Nachts heeft het wat geregend en 's morgens is het zwaarbewolkt. Rond 10 uur vertrekken we richting Muir of Ord, een rit van bijna 200 km langs verschillende prachtige lochs. Het weer klaart steeds meer op en de route is schitterend met het laatste stukje van ca 60 km langs de oostkant van Loch Ness. We zien Nessie niet (jammer!!!) maar de weg langs het loch is heel smal en prachtig. Bij Foyers gaan we de waterval bezichtigen, een stevige afdaling, een enorme waterval en dan een forse klim weer naar boven. Aan de noordkant van Loch Ness in de buurt van Inverness rijden we langs het gisteren begonnen RockNess Festival (een soort Dynamo- en Pinkpopfestival).

Aangekomen bij het House of Ord Hotel blijkt dit een oud Engels landhuis te zijn, uiteraard in Engelse stijl ingericht. In de lounge en de bar brandt een lekker haardvuur dat toch aangenaam aanvoelt ondanks dat het weer opnieuw is opgeklaard en de zon weer hoog aan de hemel staat. We hebben op onze kamer op de 1^e etage zelfs een echt hemelbed (wel met een boxspring gelukkig), bloemetjesbehang, ook op de badkamer, en bloemetjesgordijnen. Dit sfeertje heeft wel wat.

Nadat we zijn geïnstalleerd lopen we over de lange oprijlaan naar het dorp in gezelschap van de puppy van de landlord, die echter niet terugwil wanneer we bij de doorgaande weg zijn aangekomen. René en Fons gaan hem terugbrengen naar het landhuis en Eric en Agnes gaan op zoek naar een pub. Bij de plaatselijke slager wordt de weg gevraagd, er blijkt maar 1 pub te zijn in het dorp en er is geen echt centrum. De pub blijkt echter erg gezellig, met heel vriendelijke Scotties, die de mannen direct mee uitnodigen voor een potje poolen. Eric is de grote winnaar en laat de locals vermoedelijk gefrustreerd achter omdat hij alle wedstrijdjes poolen wint.

Terug in het hotel wordt er nog een aperitiefje gedronken bij het haardvuur en dan is het tijd voor het diner dat door de lady of the house uitstekend wordt klaargemaakt. De koffie drinken we weer in de bar waar Eric en René zich op een potje  schaken storten.  We hebben eerder op de dag nog wel 3 vissers zien rondlopen maar we hebben toch het idee dat we de enige gasten zijn.

Alweer een dag voorbij met echt on-Schots weer. Als dit zo blijft dan zijn we erg tevreden!

Zondag 14 juni 2009

's Nachts heeft het wat geregend maar na het ontbijt schijnt de zon weer volop. Het wordt vandaag 17°C. Eerst gaan we naar het Loch Ness Visitors Centre waar we met behulp van diverse filmpjes uitleg krijgen over de legende van Nessie.

René koopt een echte Nessie-pet en een "fout" cadeautje voor een vriendin (Fons past er alleen een op) en dan rijden we naar de ruīnes van Urquhart Castle. De rondgang begint met een fim en als die afgelopen is gaat er een grote gordijnwand open en hebben we een prachtig uitzicht op de ruïne en Loch Ness. Dan is het tijd voor koffie met een moddervet sausijzenbroodje en gaan we de ruïnes bezichtigen. Dat is zeer de moeite waard.

Vervolgens rijden we naar Inverness-centrum, waar een soort braderie gehouden wordt en de meeste winkels open zijn. We lunchen en slenteren wat rond en dan is het tijd om terug te gaan. We zijn allemaal wat moe en gaan een uurtje lamtakken. 's Avonds lopen we naar de pub in het dorp om te gaan eten.

Maandag 15 juni 2009

We vertrekken met harde regen richting het kasteel(hotel) Atholl in Pitlochry, maar tegen dat we in Pitlochry aankomen is het droog. Het landschap onderweg is opnieuw geweldig, hoge bergen, afgewisseld met veel en weinig bomen, heide, beekjes, schapen, muurtjes, watervallen etc. Een totaal ander landschap dan tijdens de eerste dagen. Eerst wordt er geluncht  in Pitlochry en dan gaan we richting het hotel dat op 1 km van het centrum ligt. We worden aangenaam verrast door de locatie en het kasteel zelf. Dit is bijna iets uit een sprookje en daar zijn de prijzen dan ook naar!

De jongens krijgen nog een keer "zakgeld" en ieder gaat verder zijns weegs vanmiddag. Fons en ik wandelen naar het dorp, bekijken de winkels en kopen natuurlijk een fles whisky voor op de kamer. We nemen een bad, tutten ons op, luieren nog wat en gaan dan samen met de jongens eten in het dorp. Vanavond staat een openlucht optreden op het programma van een Highlanders Band (doedelzakken en bijbehorende attributen). Het is behoorlijk koud maar we zitten de voorstelling wel uit want het is een leuk optreden. Terug in het hotel nemen we nog een afzakkertje en dan is er alweer een dag voorbij.

Dinsdag 16 juni 2009

Na het ontbijt in het Verandah-restaurant van het kasteel, waar we voor het eerst sinds een week weer normale broodjes kunnen eten, gaan we gescheiden op stap. De jongens gaan een potje poolbiljarten ('s morgens vroeg al!) en daarna naar het dorp en wij gaan naar de Falls of Bruar in de buurt van Blair Castle. De watervallen zijn alleszins de moeite waard: erg ruw en erg hoog! We maken dus een stevige klim naar boven, af en toe met geknepen billen want de pad naar boven is soms erg steil, smal en de afgrond diep, maar we maken mooie foto's en genieten van het uitzicht. Vervolgens rijden we naar de Queen's View waar we een prachtig uitzicht hebben over het Loch Tummel om daarna in Pitlochry naar de Trout & Salmon fishtraps te lopen. Die naam is teveel eer voor hetgeen we te zien krijgen: een dam van de watermaatschappij met 2 vuile ramen waar geen enkele vis te zien is. In het gebouw kan men een beetje rondkijken hoe geweldig ze die dam onderhouden maar daar zijn we niet van onder de indruk, jammer!

We eten een hapje, kopen een souvenir (mini-doedelzak) op verzoek van René en een warme jas voor Agnes. Onderweg passeren we de jongens en die willen meerijden naar het hotel. Eerst doen we nog even een plaatselijke slijter aan (natuurlijk voor whisky) en een sieradenatelier- annex shop waar Agnes een mooie hanger koopt die gemaakt is van gedroogd, bewerkt hout dat daarna gepolijst wordt en dan de definitieve mooie kleuren krijgt, alsof het geëmailleerd is (heathergems). We maken nog een paar foto's van de Rolls Royce voor het hotel en dan gaan de mannen poolbiljarten en Agnes neemt opnieuw een heerlijk bad. Het is vandaag opnieuw droog gebleven met een temperatuur van ca 15C, wel redelijk wat bewolking, maar we zijn nog steeds content voor Schotse begrippen. Overal waar we binnenkomen brandt trouwens de verwarming en dat vinden we wel enigszins overdreven, maar men is dat hier blijkbaar gewend.

Woensdag 17 juni 2009

In de stromende regen rijden we naar het 126 km verderop gelegen Edinburgh en als we daar aankomen is het droog en blijft het droog met af en toe een lekker zonnetje! Eerst wordt er geluncht in het tegenover het hotel gelegen Ocean Shopping Centre met uitzicht op het koninklijke schip Britannia, bekijken we de winkels en gaan terug naar het hotel om in te checken. Dan gaan we te voet naar het centrum van Edinburgh, een wandeling van zo'n 5 km, om de zaak te verkennen, duiken een paar keer een pub in voor een drankje en een sanitaire stop en gaan eten in een Hard Rock Café, waar uitstekende maaltijden worden bereid. Dan scheiden de wegen zich weer van de kids, want die willen nog gaan stappen. Wij nemen de bus terug naar het hotel, want te voet terug vinden we toch te ver. We nemen nog een afzakkertje in de hotellounge en gaan naar de kamer. We slapen allebei slecht (weer andere bedden, andere buitengeluiden etc).

Donderdag 18 juni 2009

De zon staat bij het wakker worden hoog aan de hemel, hoewel de weersvooruitzichten vandaag regen aangeven. In het hotel sluiten we aan bij de rij ontbijtgasten. Voor het eerst in 10 dagen krijgen we croissantjes en normale broodjes met jam en kaas. Dan gaan we met de bus naar het Edinburgh Castle, waar Fons een dik half uur in de rij staat voor de kassa. Het kasteel is erg mooi maar na de lunch houden Fons en Agnes het voor gezien en gaan richting downtown. The kids gaan het oorlogsmuseum nog bezichtigen. Wij slenteren door de Royal Mall, dan weer omhoog naar Princess Street om de winkelcentra te bezoeken, en dat terwijl we al zo'n zere voeten, vermoeide benen etc. hebben. Tegen 5 uur zijn we weer terug in het hotel om even uit te rusten. De jongens zijn ook rond 5 uur terug, na de stad te hebben verkend, een erg goede straatartiest te hebben gezien die niet tevreden was met een dubbeltje maar groter geld wilde. Dan in de hotelbar maar weer een pintje etc. Voor het avondeten gaan we naar de Ocean-quay, restaurant Granary, waar Fons en René een soep krijgen geserveerd in een bruin brood, ziet er erg leuk uit! Het hoofdgerecht is ook prima en na koffie met een whisky gaan we nog even naar de oudste pub van Edingburgh, the King's Warf voor een afzakkertje. Om 10 uur zijn we terug in het hotel en gaan allemaal op tijd naar bed om nog wat tv te kijken en omdat we toch moe zijn. We staan tenslotte hele dagen op de benen. Op een regenbui van 10 minuten na is het de hele dag droog gebleven.

Vrijdag 19 juni 2009

Vandaag gaan we met René een partijtje kleding kopen, Eric vindt een geschikte toilettas en Fons en Eric ieder een beeldschermpoetsolifantje (?!?!).  Dan is het de hoogste tijd voor koffie, waarna we met de bus naar het centrum gaan. We slenteren wat rond, gaan lunchen bij de Pizzahut en in die tussentijd valt er een malse bui regen. Fons koopt nog een stomme baseballpet met Schots ruitje voorzien van een borduurseltje en dan gaan we weer terug met de bus naar de Ocean Terminal voor een drankje. René koopt nog een cadeautje in de vorm van een fles whisky. Dan is het de hoogste tijd voor wat rust, Eric brengt de tijd door in de lounge en René gaat aan de zeekant wat uitrusten. 's Avonds gaan we bij een Indiaas restaurant eten, iedereen vindt het heerlijk, maar Agnes is er niet zo kapot van. De sfeer is wel erg aangenaam. We nemen nog een kop koffie in de hotellounge en dan gaan we allemaal naar de kamer. Het was vandaag weer lekker weer, wel een stevige wind, er viel 1 bui regen tijdens de lunch, dus de hele vakantie is het uitstekend weer geweest.

Zaterdag 20 juni 2009

We zijn klaar voor de laatste reisdag richting Newcastle. De trip gaat zeer voorspoedig en even na het middaguur zijn we in Newcastle, waar we als besluit nog een outletcentre bezoeken. De jongens doen nog even goed hun best met inkopen en dan is het tijd voor inscheping. We krijgen dezelfde hut toegewezen als op de heenreis en het programma 's avonds is ook ongeveer gelijk.

Zondag 21 juni 2009

Na aankomst om 09.30 uur in IJmuiden rijden we vervolgens weer naar Medemblik om Eric thuis af te zetten en dan weer verder naar Tilburg.

We hebben alle vier enorm genoten van elkaar en van de reis, het was een groot succes!

• Schotland is een prachtig land, heel anders dan het vasteland van Europa. Mooi groen, heuvelachtig, soms bergachtig, ruw, prachtige vergezichten, vriendelijke mensen, en zo kan ik nog wel even doorgaan. Zelfs het weer heeft ons niet in de steek gelasten, hoewel we daar natuurlijk wel op gerekend hadden. Het heeft alleen geregend als we in bed lagen, in de auto zaten op weg naar de volgende locatie of tijdens de lunch.
• Terrasjes zijn er erg weinig, vooral in de steden. Volgens ons komt dat omdat het weer vaak onbetrouwbaar is, maar zeker ook omdat men op straat geen alcohol mag gebruiken.
• We hebben niemand gezien die er een probleem van maakt dat er binnen nergens gerookt mag worden.
• De dagen waren erg lang: het werd pas na 23.00 uur donker en om 04.00 uur was het weer volop licht. Dat komt misschien omdat Schotland toch een stuk noordelijker ligt dan Nederland.
• De Schotten hebben veel langere lontjes dan wij, Nederlanders.
• De Schotse taal is voor ons bijna niet te verstaan, maar de locals gingen altijd snel over op correct Engels zodat we toch een gesprek konden voeren.
• Vooral Eric en Agnes hebben redelijk wat last gehad van gemene steekvliegjes, die je niet zag, maar alleen in de gaten had door de jeukbulten.
• Aan het linksrijden waren we in korte tijd gewend.
• Vooral kleding en schoenen zijn er erg goedkoop.
• Uit eten gaan is veel goedkoper dan in Nederland en dat geldt ook voor de bijbehorende drankjes (dat lag natuurlijk ook aan de lage stand van het Schotse Pond).
• De Schotten zijn absoluut niet zo gehaast als wij in Nederland, alleen het eten wordt erg snel geserveerd en de tafel ook weer in rap tempo opgeruimd. Verder gaat alles "tempo doeloe". Zelfs bij Edinburgh Castle, waar een wachtrij voor de kassa stond alsof je in de Efteling was, namen de cassières alle tijd voor iedere bezoeker om uitgebreid uitleg te geven over de mogelijkheden.
• Het was een geweldige rondreis, maar wel vermoeiend omdat we zoveel mogelijk wilden bezichtigen in de 12 dagen dat we in Schotland waren.
• Gedurende de trip heeft Agnes de karakters van de familie nog eens goed onder de loep genomen en zij kwam tot de volgende conclusie:
  Eric lijkt qua karakter het meest op zijn vader, met wat kleine gelijkenissen van zijn moeder
  René lijkt qua karakter het meest op zijn moeder, met wat kleine gelijkenissen van zijn vader
  Toch typisch hoe die genen door kinderen geërfd worden van de ouders.
• Er zijn bijna 400 foto's gemaakt en een paar korte filmpjes.
• We hebben bijna 2000 autokilometers gemaakt en ongeveer 500 mijl per schip afgelegd.